PolEconweblog

Dit weblogdeel bevat twee categoriën bijdragen op  economisch, historische en politiek gebied. Een belangrijk deel van de bijdragen kan geschaard worden onder het hoofd economische geschiedenis van de energievoorziening. Dit zijn.

De energiefactor in de regionale divergentie in welvaartsontwikkeling

College 1 Cursus geschiedenis energie en samenleving

Het geheim van de Gouden Eeuw

Uitvindingen en energie

Historie Transport en Energie

Turf en aardgas

De geschiedenis van de Veenkoloniën

Bracht het aardgas Groningen meer werkgelegenheid?

De rol van olie in de Tweede Wereldoorlog en daarna

De geschiedenis van de politiek in de energievoorziening

 

De overige bijdragen zijn van sociaal-economische en politiek -economische aard.

Argumenten voor méér Europa

Bestaat er een Noordelijke cultuur en identiteit?

Democratie op dun ijs

De filosofen en profeten van het dagelijks brood

Europa, de regio's en de schulden

Globalisering, democratie en de nationale staat

Over vrijheid en democratie

Effectieve bestrijding van werkloosheid

Zwitserland en Noorwegen als voorbeeld?

 

Op alle bijdragen zijn discussiebijdragen welkom. Dit kan rechtstreeks via de website of via een mail aan de webredacteur Jan Lambers: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

 

 

 

 

Boekbespreking “Het tweede machinetijdperk",

Door Erik Brynjolfsson en Andrew Mcaffe

Uitgegeven door Lannoo Spectrum

Vertaling Theo van der Ster, 2014

De auteurs zijn beide verbonden aan het Massachusets Institut of Technology , het MIT in Boston.

Dit boek gaat over hoe de digitale revolutie ons leven zal veranderen.

Ze hebben een goed toegankelijk boek geschreven over de kenmerken en de gevolgen van wat zij het  tweede machinetijdperk noemen.

Deze week ging een stukje van Volkskrantcolumniste Sheila Sitalsing over het opgelaten gevoel dat CEO (de Chief Executive Officer) Paul Polman van Unilever zegt te hebben bij zijn salaris. Volgens onderzoek van de Volkskrant zou dat 273 keer zo veel bedragen als het loon van de gemiddelde Unilever-medewerker.

Dat zette mij opnieuw aan het denken over de rechtvaardigheid van inkomensverschillen. Is het rechtvaardig dat de ene mens zoveel meer verdient als de andere? En zijn inkomensverschillen überhaupt wel gerechtvaardigd en zo ja op grond waarvan dan?

Méér Europa, even veel of iets minder?

Op 22 mei vinden de Europese verkiezingen plaats. Misschien wel de belangrijkste in het bestaan van Europa. Want de tegenstanders van Europa zetten alles op alles om de kiezers tegen het Europese project in te nemen.

Het gaat dan ook vooral om de vraag of we verder met Europa willen of dat we er verstandig aan doen pas op de plaats te maken of zelfs een stapje terug te doen.

Hieronder de belangrijkste economische argumenten die pleiten voor meer Europese integratie in plaats van het terughalen van bevoegdheden uit Brussel. Maar er is ook een belangrijk terrein waarop m.i. een stapje terug op zijn plaats is en dat is de arbeidsmarkt.

Omdat de politieke partijen weinig concreet zijn in hun visies op Europa en er bovendien nogal wat licht zit tussen wat Tweede Kamerleden van die partijen uitdragen en dat wat hun geestverwanten, die kandidaat staan voor het Europese Parlement, naar voren brengen, heb ik mijn stellingnamen maar eens aan een aantal van de Nederlandse EU-fracties voorgelegd. Hopelijk komt daar iets meer dan een algemeen verhaal op als reactie, zodat ik donderdag een verantwoorde stem kan uitbrengen.

Voor meer zie  Argumenten voor méér Europa 

Omdat Eurosceptici nogal graag de niet EU-landen Zwitserland en Noorwegen, als voorbeeld aanvoeren waarom Nederland niet verder zou moeten met de EU, krijgt de vergelijking van ons land met die twee landen in onderstaand artikel speciale aandacht.

Zwitserland en Noorwegen als voorbeeld?

Een andere bijdrage met daarin een pleidooi voor een Euro van de regio's  is te vinden in het zogeheten Plan Heineken van 1992.  Zie  De actualiteit van het plan Heineken

Over de opdeling van de nationale staten in Europa

In 1992 lanceerde biermagnaat Freddie Heineken zijn grensverleggende plan voor een Verenigd Europa.

Nu 22 jaar later lijkt er goed beschouwd nog meer aanleiding om dit plan serieus op te pakken dan toen. De economische recessie van de beginjaren negentig stond niet in de schaduw bij wat ons in 2008 en daarna is overkomen. De Euro heeft lange tijd aan een zijden draadje gehangen en het gevaar van een meltdown is nog steeds niet denkbeeldig, zeker nu Frankrijk opnieuw weigert zich aan de gezamenlijk overeengekomen begrotingsregels te houden.

Inleiding

Het kabinet Rutte II wil bestaande provincies samenvoegen tot een soort superprovincies. In het Noorden van het land gaat er echter al veel langer een discussie over een eventuele samenvoeging van de provincies Drenthe, Friesland en Groningen tot een landsdeel, dat net als in een federale staat over meer zaken zou moeten kunnen beslissen dan in de momenteel sterk centraal geleide eenheidsstaat, die Nederland is.

Er bestaat echter geen eenstemmigheid onder de bevolking van de afzonderlijke provincies over de wenselijkheid van dit streven, waar met name de Partij voor het Noorden zich hard voor maakt. De vraag is daarbij of er wel zoiets bestaat als een noordelijke identiteit en cultuur, die een zodanig samengaan zou vergemakkelijken. Daarover gaat bijgaande verhandeling.

 

verhandeling over noordelijke cultuur en identiteit

Subcategorieën